Cykl Metona
Co 19 lat Słońce i Księżyc zajmują te same pozycję względem Ziemi. Różnica pomiędzy cyklem solarnym a lunarnym po 19 latach wynosi zaledwie 2 lata. W mezopotamskich kalendarzu okres 19 lat podzielono na 12 lat po 12 miesięcy i 7 lat po 13 miesięcy księżycowych. Rok w takim kalendarzu liczył średnio 365 dni i 0,05 doby, był więc krótszy niewiele ponad 4 godziny od roku zwrotnikowego. Podobny typ kalendarza, nazywanego księżycowo - słonecznym używany był w starożytnej Grecji. W V wieku p.n.e. grecki astronom Meton na nowo odkrył 19 letni cykl, jednak podzielił go inaczej niż mezopotamscy uczeni - 5 lat po 355 dni, 7 lat po 354 dni, 6 lat po 384 dni i rok liczący 383 dni. Według takiego podziału średni rok liczy 365,2631 dnia, i jest tylko - albo aż - o około 30 minut dłuższy od roku zwrotnikowego. Średni miesiąc księżycowy liczy natomiast 29,5 dnia. Kalendarz ułożony przez Metona wzbudził sensację podczas Igrzysk Olimpijskich w roku 433 p.n.e., gdzie został ogłoszony. Ateńczycy z podziwu postanowili uwiecznić kalendarz złotymi literami na kolumnach świątynie bogini mądrości - Ateny. Astronomia ateńska przeżywała swój pełny rozkwit w IV w. p.n.e. i to właśnie wtedy ulepszenie kalendarza Metona zostało powierzone Kallipposowi. Astronom zaproponował, by zamiast jednego cyklu, dzielić na miesiące 4 cykle na raz, czyli 76 lat. Odejmując jeden dzień od takiego cyklu, średni rok kalendarzowy ma długość 365,25 dnia i miesiąc lunarny 29,5308, czyli najbardziej zbliżony do stanu rzeczywistego ze wszystkich dotychczasowych kalendarzy.
